Z sekretów pochodzenia czereśni

Ponoć do Europy, konkretnie do Włoch, po raz pierwszy przywiózł czereśnie z Azji Mniejszej słynny epikurejczyk Lukullus (117—56 p.n.e.) po zwycięstwie nad królem Miłrydatesem VI. A było to ok. 70 r. p.n.e. Już za czasów Pliniusza Starszego (23—79 r.n.e.) znanych było wiele rozmaitych odmian wiśni i czereśni. Ale kiedy je „udomowiono” po raz pierwszy — nie wiadomo. Wydaje się, że najpóźniej ze wszystkich przedstawicieli rodzaju Prunus (śliwy, migdałowce, morele itd.). W każdym razie wiśnie uprawiano o wiele wcześniej, gdyż są dowody, że Chińczycy hodowali dwa gatunki wiśni już przed 1000 r. p.n.e. Jeden z tych gatunków (Prunus pseudocerasus) znany jest tylko jako odmiana szlachetna i nie znaleziono go w słanie dzikim, czyli można przypuszczać, że zajęto się nim w bardzo zamierzchłych czasach ).